 |
| |
|
|
| |
247.225 wizyta na mojej stronie |
|
|
|
|
|
|
| Parowóz pośpieszny Pm36 2 |
| wersja klasyczna |
1-sza część cyklu (MODELARZ 8 i 9/75) |
 OPIS BUDOWY Model
parowozu pospiesznego serii Pm-36, we wersji klasycznej, wykonujemy znanymi z poprzednich opisów sposobami. Podstawowe materiały
potrzebne do jego budowy: cienka ocynowana blacha stalowa o grubości 0,3 mm (np. z puszek po konserwach) i blacha mosiężna, o
grubości 1mm. Model składa się z 3 niezależnych zespołów:
1. kompletnego podwozia z układem jezdnym i napędowym (arkusz nr 2),
2. kotła z przylutowaną budką maszynisty i pomostem (arkusz nr 3),
3. tendra (arkusz nr 4). Pracę rozpoczynamy od rozrysowania ostrym rylcem
poszczególnych części wg załączonych rysunków i tabelki. Rozrysowane detale wycinamy masywnymi nożyczkami, a następnie
wiercimy wszystkie oznaczone w nich otwory i odpowiednio profilujemy. Wszystkie części wykonane z
blachy mosiężnej o grubości 1mm wycinamy nożycami do blachy i piłką włośnicową do metalu. Najwięcej kłopotów sprawi nam blok
podwozia (części nr 2 i 3 - mosiądz) i korpus cylindrów parowych (część nr 5 - tworzywo). Należy je starannie wypiłować
pilnikiem lub też, jeżeli mamy takie możliwości, wykonać w warsztacie mechanicznym. Tak przygotowane części lutujemy zalewając
cyną wszystkie nierówności. Następnie opiłowujemy nadmiar cyny, wygładzamy papierem ściernym i przylutowujemy wszystkie
drobne części: latarnie, stopnie, rączki, zderzaki, żebra itp. Zlutowane zespoły płuczemy w ciepłej wodzie z mydłem. Właściwe wykonanie napędu jest podstawowym warunkiem prawidłowego poruszania się modelu po torowisku.
Posiadając silnik elektryczny o małej średnicy (około 17 mm) możemy go umieścić w kotle, co uprości napęd i pozwoli wykonać
wnętrze budki maszynisty podobne do oryginału. Mankamentem tego rodzaju napędu jest konieczność podziału kotła i wykonanie
dwóch zdejmowanych segmentów (patrz arkusz nr 3). Ze względów montażowych posiadacze silnika
elektrycznego o większych rozmiarach mogą go umieścić w budce maszynisty lub w tendrze. Przeniesienie napędu z osi silnika
na koła napędowe każdy z modelarzy wykona indywidualnie w zależności od rodzaju posiadanych kół zębatych. Precyzji wymaga
też montaż układu przenoszącego napęd z kół napędowych na suwak przez system wiązarów i dźwigni. Możemy tu z powodzeniem
wykorzystać wiele detali z gotowych układów dźwigniowych będących w sprzedaży w sklepach CSH. Prawidłowo wykonany układ
napędowy powinien obracać się lekko, bez zacięć w obie strony. Przy zastosowaniu gotowych kół
napędowych (poz. 33) o średnicy 23 mm nie ma potrzeby ich izolowania od osi, gdyż są one wykonane z tworzywa, a jedynie
bandaż jest z metalu. W przypadku trudności z ich nabyciem należy koła wykonać wg sposobu opisanego dokładnie w książce J.
K. Jankowskiego pt. „Modelarstwo kolejowe” lub wg opisu inż. L. Wiśniewskiego zamieszczonego w „MODELARZU”,
dotyczącego parowozu serii Pm-2. Innowacją w naszym modelu jest zastosowanie klocków (20) jako zbieraków prądu. |
|
| Plany parowozu - skala H0 |
| Arkusz 1 (część 1z2) |
Plik 1 GIF [1648x2096 - 125 KB] |
| Arkusz 1 (część 2z2) |
Plik 2 GIF [1640x2072 - 94 KB] |
| Arkusz 2 |
Plik 3 GIF [3120x2196 - 213 KB] |
| Arkusz 3 |
Plik 4 GIF [3116x2192 - 170 KB] |
| Arkusz 4 |
Plik 5 GIF [3160x2216 - 188 KB] |
| Spis części |
Plik 6 GIF [1392x1693 - 334 KB] |
| Wszystkie pliki w jednym ZIP-ie (obie wersje) [2 MB] |
|
|
MALOWANIE MODELU (we wersji klasycznej) |
Model parowozu serii Pm-36 malujemy następująco: |
| Kolor oliwkowy |
- |
ściany budki maszynisty, kocioł wraz z nadbudówkami na przestrzeni od
pierwszej za kominem obręczy do budki, osłony powietrzne, ściany boczne tendra. |
| Kolor czarny |
- |
przednia część kotła z kominem do pierwszej obręczy, drzwi dymnicy
dach budki maszynisty, pomost, ostojnice - wierzch zbiornika wody i skrzyni narzędziowej, wnętrze skrzyni
węglowej, podłużnice, wózki, drabinki. |
| Kolor czerwony |
- |
krawędzie boczne pomostu wraz ze wspornikiem stawidła, belki zderzakowe
i pochwy zderzaków, zbiornik gazu, szprychy kół. |
| Kolor biały |
- |
wieńce boczne kół, obrzeża zderzaków. |
Mechanizm napędowy i stawidłowy, uchwyty, poręcze i drąg
stawidłowy przykrywamy cienką warstwą cyny wygładzamy i polerujemy a następnie malujemy bezbarwnym lakierem.
Chcąc uzyskać większy efekt można te mechanizmy oddać do chromowania. |
| Emblematy malujemy następująco: |
- |
Tło - kolor czerwony; godło państwowe, napisy i ramki - kolor biały. |
|
UWAGI KOŃCOWE |
Arkusz 1 przedstawia parowóz Pm-36 w kilku rzutach i przekrojach
wraz z wymiarami w skali 1:1 i 1:87 (HO). Szczegóły zamieszczone na tym arkuszu pomogą tym modelarzom,
którzy będą chcieli wykonać model w większej skali. Oczywiście wymiary oryginału nie zawsze zgadzają
się po przeliczeniu z wymiarami modelu (np.: rozstaw kół napędowych - 2150 mm co po przeliczeniu daje
24,7 mm z modelu. Przy kołach napędowych o średnicy 23 mm i wys. obrzeża 1÷1,5 mm, koła przy zachowaniu
rozstawienia 24,7 mm nachodziłyby na siebie, istnieje więc konieczność ich rozsunięcia do min. 28 mm).
Opracowana dokumentacja 2-go egzemplarza parowozu serii Pm-36 została przedstawiona modelarzom celowo
w pierwszej kolejności. Wiele detali tego opracowania będziemy mogli wykorzystać przy budowie modelu
parowozu w wersji aerodynamicznej. Modelarzom kolejowym proponujemy przed przystąpieniem do budowy modelu
obejrzenie oryginału parowozu Pm-36 znajdującego się w MUZEUM KOLEJNICTWA w Warszawie na Dworcu Głównym,
gdyż model jest dość trudny. Dokumentację modelarską parowozu serii Pm-36 (wersji aerodynamicznej)
zamieścimy w późniejszym terminie. |
|
| ANDRZEJ BALCERZAK, Warszawa (miesiecznik MODELARZ 8, 9/75). |
|
|
|